Voordat ik een kind had, was ik de trotse eigenaar van een ‘sad beige’-interieur. Mijn woonkamer was werkelijk een prachtig samenspel van met zorg geselecteerde meubelstukken in vijftig tinten beige. Daar is nu natuurlijk in de verste verte niks meer van over.
Lees verder onder de advertentie
Hoekbeschermers en Fisher-Price
Niet alleen is de vloer continu bezaaid met felgekleurd speelgoed, ook staat er een enorme tent midden in de kamer. De mooie salontafel is voorzien van lelijke hoekbeschermers, omdat kinderen nogal geneigd zijn hun schedel tegen dergelijke hoeken aan te rammen. En die leuke kast die ooit vol mooie decoratiestukken stond, staat nu nog maar voor de helft vol met mooie decoratiestukken: de bovenste helft. Op de onderste helft vind je nu het hele assortiment van Fisher-Price.
Lees verder onder de advertentie
Kinderslot
De chaos werd nog chaotischer toen mijn kind ontdekte dat kastjes open kunnen. En dat je de inhoud er niet alleen uit kunt halen, maar ook nog eens kunt verspreiden over de gehele woonkamer en dat dat echt ontzettend leuk is. Zij voorzag een nieuwe hobby, wij voorzagen kindersloten Lelijke witte plastic units op onze mooie zwart gewrapte keukenkastjes. Het boeide ons inmiddels al niet meer.
Lees verder onder de advertentie
De prullenbak
Toen gebeurde daar iets wonderbaarlijks. Ons kind ontdekte het fenomeen: prullenbak. At ze een doosje rozijntjes leeg, dan riep ze ‘bah’ tegen het doosje en liep ze naar de prullenbak om het daarin te deponeren. Ze vond het fantastisch, en ik nog meer. Ik kon mijn eigen prullen namelijk ook in haar handjes stoppen en dan gooide zij het voor me weg. Een kind dat van opruimen houdt, wat een deugd, wat een blessing. Rosie Kondo, noemde ik haar.
Lees verder onder de advertentie
Das pech, inboedel weg
Helaas ging het al snel de verkeerde kant op met deze ontwikkeling. Ze besloot op een dag namelijk álles weg te gooien. Onze hele inboedel. Afstandsbedieningen, babyfoons, telefoons en het hele assortiment van Fisher-Price: alles verdween de prullenbak in. Ik vond het wonderlijk hoe mijn blik de hele dag op haar gericht was, en ze toch ongezien onze huisraad wist te lozen. Als ouder Google je de hele dag door de gekste dingen, maar ‘bestaan er kindersloten voor op de prullenbak?’ was nieuw voor mij.
Lees verder onder de advertentie
Kerstboom
Nu loop ik weer tegen iets nieuws aan: ik durf de kerstboom niet op te zetten. Een jaar geleden was Rosie slechts een maand of zeven en kon ze niet veel meer dan op haar rug liggen. Wat het welzijn van de kerstboom betreft zijn dat prettige omstandigheden. Nu rent ze door het leven en vernietigt ze alles wat op haar pad komt. Dat komt het welzijn van de kerstboom minder ten goede.
Lees verder onder de advertentie
Opvoeden
Ik kan de reacties op bovenstaande natuurlijk al raden: je moet haar gewoon leren dat ze er niet aan mag komen. Of, als de reageerder Gerda heet en de tijd van zwart-wittelevisie nog heeft meegemaakt: jullie generatie weet niet meer wat opvoeden is! Ik zal heus mijn best doen, Gerda. Maar de hele dag ‘HO, STOP, NIET DOEN, AFBLIJVEN, NIET AANZITTEN, NEEEE!!!’ gillen als er een klein, dik, prutsvingertje richting een kerstbal wijst, dat is niet iets waar ik me nou bij voorbaat heel erg op verheug. Net als de hele dag door kerstballen uit de prullenbak vissen, dat ook niet.
Lees verder onder de advertentie
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar eerste boek met eerlijke verhalen over het ouderschap verschijnt begin 2025. Volg haar momlife tot die tijd via Instagram.com/tarastokdijk.
Genoeg vrouwen doen het weleens: stiekem in zijn telefoon kijken. Niet omdat ze op zoek zijn naar ellende, maar omdat er iets wringt. Een gevoel. Iets wat niet helemaal klopt. Het overkwam Iris. En voor ze het wist, zat ze in zijn telefoon, op zoek naar antwoorden waar ze helemaal niet voor was.
Kijk, we maken allemaal weleens fouten als ouder. Het hoort erbij. Maar sommige gewoontes kunnen — als je ze keer op keer herhaalt — je kind echt schade toebrengen. Emotioneel. Mentaal. En op de lange termijn.
Je kind hoeft echt niet op zijn of haar vierde een businessplan te schrijven of knuffels te coachen met post-its op hun voorhoofd om later succesvol te worden.
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, peuter (4) en baby (11 maanden) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over de eerste schooldag
We doen allemaal ons best, maar eerlijk is eerlijk: sommige moeders zijn nét een tikkie… intenser. Je weet wel, de moeders die bij elke nies al googelen of het kinkhoest is. De moeders die hun kind een helm willen opzetten om naar de speeltuin te gaan. Grote kans dat als je overbezorgd bent, je sterrenbeeld […]