Van die dingen in het moederschap die behoorlijk blijken tegen te vallen. Of nou ja, waarvan ik dacht dat ze wel vanzelf zouden gaan.
Zindelijk worden: mijn kinderen snappen er nog bar weinig van. Elke avond lees ik voor over Kas op het potje, in de hoop dat Bodi en Daaf het opeens doorkrijgen. Maar mijn zoons zijn nog niet zindelijk en ze moeten over een half jaar naar de basisschool. De tijd begint te dringen.
Dat geeft kopzorgen. Ze snappen de basis prima en als ze bloot zijn (bijvoorbeeld in bad of in de zomer in de tuin) vinden ze het heel leuk om op het potje of op de grote wc te gaan. Maar zodra ze hun luier, romper en broek aan hebben, denken ze er niet eens aan. Gemak, gewenning. Hoe doorbreek je als ouder die sleur van die ellendige luiers? Want het lijkt me heerlijk, als we eindelijk klaar zijn met dat gehannes op de commode. Peuterkak wordt er met de jaren niet prettiger op om af te vegen, zeg maar. Ik heb denk ik al 8.000 luiers verschoond in de afgelopen 3,5 jaar en nee, dat is niet overdreven.
Wanneer weet je of je kinderen daar aan toe zijn? Hoe merk je dat ze het nu écht zullen begrijpen en dat de moeite die je erin steekt niet voor niets is? Een tweeling tegelijk zindelijk maken lijkt me dan ook lastiger dan alle focus en aandacht hebben op één kind. Natuurlijk doe je hetzelfde riedeltje bij allebei, maar dan nog. Ik moet achter twee paar blote billen aan rennen, h-e-l-p.
Wie de gouden tip heeft voor het zindelijk maken van twee knullen van 3, heel graag. Anders worden ze nog geweigerd op school: juffen beginnen namelijk in groep 1/2 niet meer aan luiers. Sterker nog: ze vegen niet eens de billen van je kind af, dus ook dat moeten ze al volledig zelf kunnen. Misschien dan toch maar die herfstvakantie opofferen om aan de bak te gaan. Schema’s, trainingen, opletten, dweilen en door. Ik weet het, we zullen even een week of twee door de zure appel heen moeten bijten. Geen luiers meer aan en elk half uur op het potje zetten. Een feest maken van die grotejongensonderbroek. En dan gaan er ongetwijfeld ongelukjes in huis gebeuren. Of mag ik nog voorzichtig hopen dat die zindelijkheid opeens vanzelf – ping! – komt?
Tessa Heinhuis (32) is moeder van Bodi en Daaf (3), getrouwd met Billy en editor-in-chief van Mama Magazine. Ze wonen in ’t Gooi.
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Als de school belt flitsen er tachtig scenario’s door je hoofd, geen van alle goede. Gelukkig is er niet altijd sprake van rampspoed. Zoals bij Mieke (39), moeder van Merel (15) en Xavi (3).
Soms doe je als ouders iets waar je later spijt van hebt. Of waar je je enigszins voor schaamt. Zo ook Dilara, die door een actie niet bepaald meer goed bekend staat op de school van haar dochters.
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.