Laurie (37) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (6) en Otis (1). Sinds dit jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Lees verder onder de advertentie
“Wanneer je probeert te integreren aan de andere kant van de wereld, dan ga je (vooral in deze eerste fase) op elke sociale uitnodiging in. Ook als dit een uitnodiging getiteld ‘Mom’s night out’ betreft in de Whatsapp-groep genaamd ‘Moms Club’ – emoji van glas rode wijn –, waar je net die ochtend aan bent toegevoegd.
Lees verder onder de advertentie
“Alle liefde voor de kinders, maar er is ook nog een persona naast de moeder. Eentje die zich ergens richting het einde van de 30 ook gewoon nog een avondje 25 wil voelen”
Persona naast de moeder
Leuk, zou je denken. En dat is het natuurlijk ook. Hartstikke leuk. Maar toch bekroop mij een, misschien licht recalcitrant, gevoel van opstandigheid ten aanzien van het moederlijke avondje uit gekoppeld aan een zeer moederlijk appgroepje. Ik identificeer mijzelf namelijk, met name tijdens avondjes uit, graag als iets anders dan een moeder. Niet per sé als níet moeder, ik ontken het moederschap absoluut niet, maar er is al zoveel dat je gedurende de dag doet herinneren aan het feit dat je een moeder bent. Snot op je net schone shirt vlak voordat je de deur uit gaat bijvoorbeeld. Of bij het afrekenen in de supermarkt moeten graven naar je portemonnee in een rugzak vol luiers, rijstwafels en knijpfruit.
Lees verder onder de advertentie
Alle liefde voor de kinders, maar er is ook nog een persona naast de moeder. Eentje die zich ergens richting het einde van de 30 ook gewoon nog een avondje 25 wil voelen. Zonder wallen en gesprekken over kinderen, poep en vingerverf. Gewoon luchtig, vrolijk en onbezorgd in een crop top een avondje lekker met de meiden.
Eerst wilde ik nog een flauwe suggestie doen om de naam van de Whatsapp-groep te veranderen in iets anders ontzettend genderstereotyperends als ‘Vagina’s on the loose’ of ‘Boobs for president’. Om het feit dat we kinderen hebben gebaard niet leidend te laten zijn in ons vrouwelijke wezen. Dat leek me bij nader inzien toch geen goed idee. Bovendien weet je nooit zeker of je Nederlandse nuchterheid gecombineerd met droge humor in goede aarde valt. Dus zei ik alleen maar iets in de trant van ‘super leuk!’ met veel blije emoji’s en nog meer rode wijnglazen en champagnepoppers. En nam ik op de betreffende avond een Uber naar de locatie: er stond niet voor niks een glas rode wijn in de groepsnaam natuurlijk.
Lees verder onder de advertentie
Alles passeerde de revue
De locatie bleek een leuk restaurant aan zee. Ik was stipt op tijd (deze uberhollandse eigenschap beheers ik uitmuntend) en was de eerste. Pas na een kwartier druppelden de andere dames binnen (‘oh you are already here!’), maar dat gaf mij de gelegenheid om even heerlijk ontspannend naar de zee te staren en het andere aanwezige publiek te aanschouwen. Veel stellen en wat groepjes met andere vlotte jonge vrouwen. Waarschijnlijk ook moeders. Of niet.
Lees verder onder de advertentie
En terwijl de glazen wijn werden volgeschonken en de gesprekken over de kinderen begonnen, realiseerde ik me al snel dat er geen ontsnappen aan is – en eerlijk gezegd, waarom zou je ook willen? Want wat is er nu vermakelijker dan het delen van de meest hilarische, gênante en kwetsbare verhalen over het ouderschap? Meltdowns in de supermarkt, heimwee naar de babytijd, schrikbarende bevallingsverhalen, kolven en kloven. Alles passeerde de revue.
De sfeer was ontspannen, er werd gelachen en geluisterd. Gaandeweg realiseerde ik me dat het juist het moederschap is wat zorgt voor zo’n bijzondere en krachtige verbintenis tussen vrouwen, in dit geval, vanuit totaal verschillende delen van de wereld. En voelde me ik eigenlijk heel erg vereerd dat deze leuke jonge Zuid-Afrikaanse vrouwen me hadden geaccepteerd in hun moedergroepje. Dus ik zal niet meer zo recalcitrant doen. Maar misschien trek ik bij ons volgende avondje uit wel een crop top aan.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.
Soms gebeuren dingen zo snel dat je niet weet wat je overkomt, en heb je achteraf spijt dat je het niet anders aangepakt hebt. Zo ook Gwen, die met haar zoon een nare aanvaring had met de jeugdarts.
Ouders door het hele land zitten met een onverwacht probleem: de vrolijke Smiles-stickers van Jumbo, bedoeld om herplakbaar te zijn, zitten muurvast op de ramen. Waar kinderen enthousiast aan het plakken sloegen, zitten ouders nu gefrustreerd te schrobben. Jumbo reageert.
Ouders in heel Nederland zitten met een plakkerig probleem: de vrolijke Smiles-stickers van Jumbo, die zouden moeten kunnen herplakken, zitten vast op de ramen. Kek Mama to the rescue!