In ons land voeden zo’n honderdduizend vaders hun kinderen in hun eentje op omdat hun vrouw is gestorven of niet in staat voor ze te zorgen. “Op zijn verlanglijst schreef hij: mama.”
Lees verder onder de advertentie
Merlijn (43) heeft 3 zoons van 8, 9 en 11. Hun moeder pleegde drie jaar geleden zelfmoord
“Ik denk dat het een vlaag van verstandsverbijstering was. Mijn ex was al een tijdje depressief, iets wat ik al eens met haar had meegemaakt toen we nog geen kinderen hadden. Maar ze was juist net begonnen met antidepressiva. Wilde beter worden, niet doodgaan. Ze had nota bene net een nieuwe auto gekocht. Dat doe je niet als je weet dat je er binnenkort niet meer bent.
Lees verder onder de advertentie
In de steek gelaten
Mijn oudste zoon was acht toen het gebeurde. Hij heeft het nog vaak moeilijk met het gemis van zijn moeder; voelt zich in de steek gelaten en boos. De jongste twee, toen vijf en zes, hebben een middag gehuild en leken het toen te accepteren. We zijn een jaar in gezinstherapie geweest. Voor rouwverwerking, maar ook om de kaarten opnieuw te schudden: de nieuwe situatie vorm te geven en te accepteren. Eens in de zoveel maanden doen we nog een onderhoudssessie.
Lees verder onder de advertentie
‘Dit hadden we samen moeten doen’
De overgang van co-ouderschap naar fulltime-vader is groot. We waren al twee jaar gescheiden toen ze besloot uit het leven te stappen. In die periode had ik de helft van de tijd voor mezelf. In mijn weken zonder kinderen werkte ik dag en nacht om in de weken daarna alle tijd voor ze te hebben. Nu moet ik dag in dag uit een fulltimebaan combineren met opvang, voetbaltrainingen, huishouden. Als er opeens eentje ziek is, bijvoorbeeld. Of nu we een middelbare school moeten kiezen voor mijn oudste zoon. Verdorie, denk ik dan, dit hadden zij en ik samen moeten doen.
Lees verder onder de advertentie
Een netwerk om op te bouwen
Eén keer per jaar ga ik skiën met vrienden, voor de rest schiet mijn sociale leven erbij in. Puur tijdgebrek. Toch heb ik een fijn en warm netwerk waarop ik altijd kan bouwen. Een moeder van school regelt alle voetbaltrainingen van mijn middelste zoon en mijn buren zijn goud waard: als ik een keer te laat ben om de kinderen op te halen of naar een ouderavond moet op school, staan ze altijd klaar om in te springen. De eerste maanden dat de jongens fulltime bij me woonden, hingen ze elk weekend een vers gekookte maaltijd aan de deur.
Lees verder onder de advertentie
De band met mijn schoonouders was al bekoeld sinds de scheiding. Ik probeer de kinderen er toch een paar keer per jaar te laten logeren – zo houden ze contact en ik heb de rust keihard nodig. Mijn eigen ouders nemen me de jongens ook regelmatig uit handen. Van de zomer zijn ze een week met elkaar gaan kamperen. Ik ben een avond naar de kroeg geweest en heb de rest van de week geslapen, zo moe was ik.
‘Moederintuïtie is van onschatbare waarde’
Er zijn momenten die moeilijk blijven. Knutselt de klas van mijn jongste een moederdagcadeau, dan vraagt mijn zoon of hij een stropdas voor mij mag verven omdat zijn vader ook een beetje zijn mama is. En ik wil nog niet denken aan het moment dat de jongens gaan puberen, dan wordt het pas echt lastig. Moederintuïtie is van onschatbare waarde – al doe ik het als vader ook niet onaardig.
Lees verder onder de advertentie
Ons heiligdom
Sinds een jaar is er een nieuwe vrouw in mijn leven. Ze heeft zelf kinderen en we wonen niet samen, maar in de weekends doen we vaak leuke dingen. Zitten we na een strandwandeling met vijf kinderen aan de chocomel met bitterballen. Ik ben blij dat we dat geluk weer voelen. Voor mijn jongens is het ook goed, die vrouwelijke energie in huis. Al is het maar omdat ze helpt het huis gezellig te maken, want dat was me nog niet gelukt. Maar de man cave die mijn zoons en ik hebben ingericht op zolder, daar mag geen vrouw aankomen. Dat blijft ons heiligdom tot ze tachtig zijn.”
Lees verder onder de advertentie
Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama 02-2018.
Een koosnaam voor je partner, je herkent het vast. Zo’n bijnaam die je alleen tussen jullie tweeën gebruikt en uitspreekt als je denkt dat niemand luistert. Totdat je kind het oppikt en enthousiast deelt met de buitenwereld. Daria (32) maakte het mee. Het schaamrood staat nog steeds op haar kaken.
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, peuter (3) en baby (8 maanden) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over: ingesleten rolpatronen
Dionne heeft een heel lieve schoonmoeder. Goed, ze is wat aanwezig en ze trekt het liefst haar eigen plan, ook als je je grenzen aan hebt gegeven, maar hey, de kinderen zijn dol op haar en het kan echt slechter.
Hoera! Saskia Weerstand is bevallen van een zoon. Dat maakt de RTL-presentatrice bekend op haar Instagram. “Kleine vriend, we zijn zó blij dat jij er bent.”
Iedere ouder maakt weleens een fout, maar sommige momenten blijven je voor altijd achtervolgen. Wat begon als een onschuldige speelsessie in het park, veranderde voor Sandra in een schuldgevoel dat ze al 14 jaar met zich meedraagt.
Een Instagram-video waarin artsen vertellen wat ze hun eigen kids nooit zullen laten doen, ging viral. Van slaapfeestjes tot sekseducatie: het levert verrassende inzichten op.