Een bevalling is een rollercoaster van emoties. Niet alleen voor moeders. Ook vaders staan vaak met klamme handjes in de verloskamer. Wij vroegen tien mannen naar hun meest eerlijke – en soms hilarische – gedachten tijdens de bevalling.
Lees verder onder de advertentie
Voor moeders én vaders is een bevalling een unieke ervaring. Waar moeders in volle focus de klus klaren, staan vaders ernaast: aanmoedigend, maar stiekem ook met klotsende oksels en trillende handen. Maar wat spookt er nou écht door het hoofd van een aanstaande vader op het moment suprême? Deze tien vaders geven eerlijk antwoord.
Lees verder onder de advertentie
10 Eerlijke gedachten
1. ‘Mijn pokerface was mislukt’
Jeroen (34): “Je kent die filmscènes waarin de vader heel kalm zegt: ‘Je doet het geweldig, schat.’ Dat was ik dus níet. Ik zei wel steeds dat ze het goed deed, maar mijn stem sloeg elke keer over. Toen ze naar me keek en zei dat ik witter was dan een laken, wist ik dat mijn pokerface was mislukt.”
Lees verder onder de advertentie
2. ‘Het was magisch en eng’
Kevin (33): “Ik had me voorgenomen om tijdens de bevalling alleen haar hand vast te houden en niet te kijken naar wat er zich daaronder afspeelde. Maar toen zei de verloskundige: ‘Het hoofdje is zichtbaar!’ en ik kon het niet laten. Wat ik zag, was magisch… en een beetje eng. Maar zodra ons kindje er helemaal uit was, dacht ik: ‘Wow, dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien.’ Achteraf ben ik blij dat ik gekeken heb.”
Lees verder onder de advertentie
3. ‘Ik durfde niks te zeggen’
Raoul (33): “Om vijf uur ‘s ochtends dacht ik: ‘Koffie helpt me scherp te blijven.’ Domste beslissing ooit. Ik stond daar uren met een blaas die op knappen stond, maar durfde het niet te zeggen. Toen ik uiteindelijk vroeg of ik even mocht plassen, kreeg ik een dodelijke blik van m’n vrouw.”
Harald (47): “Het moment dat ik onze zoon zag, wist ik door de spanning niet of ik moest lachen of huilen. Het leek alsof hij net uit een potje gelatine kwam. Ik dacht: ‘Daar is mijn mannetje, maar hoe ga ik dit bijzondere moment ooit aan mijn vrienden uitleggen?’ Nu ik vader ben weet ik dat je dit gevoel niet kunt uitleggen.”
Lees verder onder de advertentie
6. ‘Blijf staan en hou je mond’
Pepijn (36): “Mijn vrouw kermde van de pijn en ik dacht: ‘Ik moet helpen, maar hoe?!’ De verloskundige vroeg of ik haar rug wilde masseren, maar toen ik dat deed, beet ze bijna mijn hand eraf. Ik dacht: ‘Oké, blijf gewoon staan en hou je mond.’ Dat was mijn strategie voor de rest van de bevalling.”
Lees verder onder de advertentie
7. ‘Missie geslaagd’
Alec (29): “Halverwege de bevalling begon ik enorm te zweten. Mijn T-shirt plakte aan mijn rug en ik voelde me vies. Ik dacht: ‘Had ik niet even een extra shirt in de vluchttas kunnen stoppen?’ Maar ja, wie denkt daar nou aan op zo’n moment? Mijn vrouw heeft er niks van gemerkt, dus missie geslaagd.”
Lees verder onder de advertentie
9. ‘Dit is superheldenkracht!’
Toon (44): “Op het moment dat mijn vrouw keihard aan het persen was, dacht ik: ‘Waarom doen we alsof dit normaal is? Dit is superheldenkracht!’ Ik zag haar pijn en dacht alleen maar: ‘Ik ben trots, maar ik voel me ook schuldig dat alleen zij dit moet doorstaan en niet ik.’ Respect voor alle moeders!”
Lees verder onder de advertentie
10. ‘De vrouw met wie ik mijn leven wil delen’
Bardo (37): “Het moment dat ze begon te persen, veranderde ze. Ze was ineens zó krachtig! Ik kon alleen maar denken: ‘Dit is de vrouw met wie ik mijn leven wil delen’. Niet dat ik dat niet al wist, maar tijdens die bevalling werd het gewoon nog duidelijker.”
Genoeg vrouwen doen het weleens: stiekem in zijn telefoon kijken. Niet omdat ze op zoek zijn naar ellende, maar omdat er iets wringt. Een gevoel. Iets wat niet helemaal klopt. Het overkwam Iris. En voor ze het wist, zat ze in zijn telefoon, op zoek naar antwoorden waar ze helemaal niet voor was.
Kijk, we maken allemaal weleens fouten als ouder. Het hoort erbij. Maar sommige gewoontes kunnen — als je ze keer op keer herhaalt — je kind echt schade toebrengen. Emotioneel. Mentaal. En op de lange termijn.
Een fijne oppas vinden is een zegen. Want als ouder is het een klein wonder als je iemand vindt die je leuk vindt, betrouwbaar is én altijd beschikbaar. Maar soms bezorgt zo’n zegen je ook bijna een hartaanval. Als je een Tikkie van 800 euro krijgt bijvoorbeeld.
Je kind hoeft echt niet op zijn of haar vierde een businessplan te schrijven of knuffels te coachen met post-its op hun voorhoofd om later succesvol te worden.
Marloes (33) is redacteur bij Kek Mama en woont met vriend, peuter (4) en baby (11 maanden) in Arnhem. Ze schrijft in haar columns over hoe ze het hoofd boven water houdt in haar chaotische gezinsleven en de overgang van één naar twee kinderen. Deze week over de eerste schooldag