Kim Feenstra emotioneel over IVF-traject: ‘Niet huilen, nog één keer flink zijn’
![](https://img.kekmama.nl/w720/h420/d720/kekmama/2023/03/oie_O6OAUaIRPLTj-720x420.png)
Kim Feenstra’s grootste wens is een broertje of zusje voor Brooklyn (2,5), maar zwanger worden is voor haar niet vanzelfsprekend. Ze deelt een foto van tientallen spuiten en tabletten en een emotioneel gedicht over het traject waar ze in zit. ‘Duizend tranen.’
‘Flink zijn. Op het wachtbankje. Weer een test. Negatief. Steek. Recht door mijn hart. Uitslag op de test. 1 streep. Fucking negatief. Maar ik moet, Fucking positief Blijven. Teringzooi. ‘Hallo, met de poli fertiliteit’ ‘Weer niet gelukt? Dat spijt me. Gaat het mevrouw?’ Alles in mij schreeuwt: Nee! Maar mijn mond zegt voorzichtig: Ja. Niet huilen. Nog even flink zijn. Pauze, stoppen of doorgaan? Doorgaan. Tanden op elkaar. Weer een prik. Weer een pil. Honderd pillen. Tel kwijt. Ben ik. De hormonen. De akelige hormonen. ‘We doen het voor een mooi doel’ We? Ik voel me alleen. Mijn lijf. Waar ben ik? Wie is zij? Ik ken haar, Maar ik herken haar niet. Volle moed. Nog een ronde. Even flink zijn. Gezond eten. Bewegen. Foliumzuur. Bla bla bla. Brooklyn. Ons mooie Brooklyn. Licht en Liefde. Al gezegend met een kind. Wonderschoon. Is hij. Dankbaar. Zijn wij. Handjes knijpen. Hoop. Weer flink zijn. Wensen. Manifesteren. Teleurstelling. Pijn. Tranen. Ze komen. Ze stromen. Wie draagt mijn hart? Een hart van lood Schuldgevoel. Ik moet blij zijn. Ik ben ‘al’ een mama. Wij zijn ‘al’ ouders Misschien zij nooit. Ik gun het hen ook. Weer schuldgevoel. Verdriet. Duizend tranen. Tel kwijt. In ons hart is warmte In mijn buik is ruimte. In ons huis ook. Genoeg. Kom op. Kop op. Nog even flink zijn. Nog één keer flink zijn. ❤️’
Dit bericht op Instagram bekijken