Dolblij was Denise toen ze drie jaar na een miskraam weer zwanger werd. Ze had geen voorkeur voor het geslacht, maar dacht te weten dat het een meisje was. Tot de gender-reveal taart blauw bleek te zijn.
Lees verder onder de advertentie
Denise (26): “Drie jaar nadat ik een miskraam had gekregen werd ik eindelijk weer zwanger. Ongelooflijk blij waren we. Ik had geen voorkeur, maar dacht diep vanbinnen te weten dat het een meisje was. Een paragnost bevestigde dit. Ze zei: ‘Ik zie en ik voel een meisje.’ Bij de twintigwekenecho was zowel een ervaren echoscopist als een stagiair aanwezig. We spraken af dat zij het geslacht van de baby alleen op een papiertje schreven. Na de echoscopist mocht ook de stagiair onze baby nog beoordelen. Die zei nog grappend: ‘Als hij het geslacht verkeerd heeft, geef ik je nog gauw een nieuw briefje.’ Dat gebeurde niet.
Het papiertje leverden we af bij de bakker en die maakte voor ons een taart. Met een klein groepje familie sneden we deze aan, en wat bleek: de vulling was blauw. Mijn mond viel open van verbazing. Bij de taart lag het briefje van mijn echoscopist, waarop ook inderdaad stond dat het een jongetje was.
Lees verder onder de advertentie
Ondanks mijn tegenstrijdige gevoel twijfelde ik geen moment aan deze uitkomst. Ik legde me er gewoon bij neer en ik vond het heerlijk om kleren te kopen en de babykamer in te richten. Ik koos blauw behang met witte sterren, blauwe gordijnen en ik kocht schattige blauwe jongenskleertjes. De geboortekaartjes met op de voorkant een blauw hartje lagen al klaar.
Ik heb in die periode tot de bevalling nog drie extra echo’s gehad om de groei te controleren. Telkens vroeg ik dan of het ‘nog steeds’ een jongetje was. Het toeval wilde dat de baby bij al die echo’s precies zo lag dat het geslacht niet te zien was.
De bevalling verliep heel voorspoedig. Ik mocht de baby zelf bij me nemen, maar daarna schrok ik van de stilte. De baby huilde niet en iedereen stond elkaar maar aan te staren. Ik raakte bijna in paniek. Toen hoorde ik mijn man zeggen: ‘Maar dat zijn geen balletjes!’ De verloskundige bevestigde: ‘Het is een meisje.’ Ik dacht: is dat alles? Laat je me daarom zo schrikken? Wat ik ook dacht was: zie je wel. Toen we mijn ouders vertelden dat het een meisje was konden ze het niet geloven. ‘Doe normaal! Dat kan niet, vertel nou maar hoe hij heet’, zei mijn moeder. ‘Echt waar,’ zei ik, ‘ze hadden het verkeerd.’
De meisjesnaam was niet moeilijk te bedenken. In plaats van Dominic werd het Dominique. Ze is in haar blauwe kleertjes mee naar huis gegaan en alles in haar kamertje wat blauw was hebben we zo gelaten. Haar naam kwam op het blauwe geboortekaartje en we hebben gewoon onze blauwe kinderwagen gebruikt. Als ik dan bij de bakker stond en er werd gezegd ‘wat een lief kereltje’, reageerden mensen nogal eens verbaasd op mijn toelichting dat het een meisje is.
Lees verder onder de advertentie
Ik heb de echoscopist niet meer gesproken, maar dat hoeft ook niet. Ik had en heb daar geen behoefte aan. Hij stond bekend als enorm goed en ervaren en is inmiddels met pensioen. Later heb ik wel een gesprek gehad met de verloskundige. Haar verklaring was dat de baby enorm dikke schaamlipjes had en dat de navelstreng daartussen heeft gezeten.
Wat ik nu besef is dat ik meer mag vertrouwen op mijn gevoel. Mocht ik nog een kind krijgen, dan wil ik heus opnieuw het geslacht horen bij de twintigwekenecho, maar of ik het geloof? Dat zal vooral afhangen van mijn intuïtie.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.
Soms gebeuren dingen zo snel dat je niet weet wat je overkomt, en heb je achteraf spijt dat je het niet anders aangepakt hebt. Zo ook Gwen, die met haar zoon een nare aanvaring had met de jeugdarts.
Ouders door het hele land zitten met een onverwacht probleem: de vrolijke Smiles-stickers van Jumbo, bedoeld om herplakbaar te zijn, zitten muurvast op de ramen. Waar kinderen enthousiast aan het plakken sloegen, zitten ouders nu gefrustreerd te schrobben. Jumbo reageert.