Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.
Lees verder onder de advertentie
Al vijf jaar lang ben ik hormoonvrij. Sinds het moment dat mijn ex en ik hadden besloten een kind te willen, stopte ik met anticonceptie. Mijn hemel, wat was dat een opluchting. Eindelijk voelde ik dat ik mezelf was, weer (veel meer) zin in seks had en ik was emotioneel een stuk stabieler. Ik voelde me zo goed dat we na Jan besloten dat ik niet meer aan die rommel ging en na Dries zou hij er ‘een knoop’ in laten leggen. Dat moment is nooit gekomen.
Lees verder onder de advertentie
‘Tot het moment dat er eentje knapte’
Toen Rogier in mijn leven kwam vertelde ik hem netjes dat ik niks gebruikte. We deden het met condooms en dat was prima. Wás prima… tot het moment dat er eentje knapte en ik als een pubermeisje, incognito, naar de drogist rende voor een morning-afterpil. Ik nam het ding en werd er ontzettend ziek van, zowel lichamelijk als geestelijk. Er begon van alles in mijn lichaam te rammelen, rinkelen en tikken. Wat was dit, wilde ik nog een kind?!
Lees verder onder de advertentie
Het lijkt me zo fijn…
Laat ik voorop stellen dat ik heel erg gelukkig ben met mijn twee gezonde jongens maar dat ik écht heel erg graag een meisje had willen hebben. Ik dacht dat Jan een meisje was, en bij Dries dacht ik exact hetzelfde. Bij beide geslachtsbepalende echo’s moest ik ook echt even omschakelen. Het lijkt me zo fijn een meisje te hebben. Ik zou ermee gaan winkelen, nagels lakken, haren kammen, maar wat me vooral zo enorm fijn lijkt is de band die je met je dochter hebt. Die lijkt me zo intens, zo mooi. Ik zou zo graag iets van mezelf willen terug zien in mijn eigen dochter, de naam Lieve willen doorgeven.
Lees verder onder de advertentie
Die verbinding
Zouden mijn rammelende eierstokken daar vandaan komen? De hunkering naar een meisje? Het Rogier ook vader willen maken? Of wilde ik gewoon graag een gezin stichten met hem? Iets maken wat van ons allemaal zou zijn, een dochter of zoon, een broertje of zusje, iets wat ons met elkaar zou verbinden, letterlijk. Een aantal dagen twijfelde ik mijn gevoelens uit te spreken, maar ik deed het uiteindelijk toch. We spraken er samen over en trokken de conclusie ‘zeg nooit nooit’. We zochten uit welke anticonceptie er op de markt was, welke de minste hormonen zou bevatten en van welke je het meest snel weer vruchtbaar zou zijn na het stoppen.
Lees verder onder de advertentie
Tot die tijd
Toch komt er voor mijn gevoel een einde aan een tijdperk kinderen maken en krijgen. Stiekem ben ik een beetje bang voor de hormonen, de rommel in mijn lijf en hoe het mij gaat beïnvloeden. Ik weet dat het verstandig is eerst mijn studie af te ronden, te genieten van de jongens, de hectiek daaromheen en samen dit gezinsleven te ervaren.
Lees verder onder de advertentie
Zeg nooit nooit, en tot die tijd vermaak ik me met de dochters van mijn vriendinnen en lak ik de nagels van Jan en Dries wel…
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Als de school belt flitsen er tachtig scenario’s door je hoofd, geen van alle goede. Gelukkig is er niet altijd sprake van rampspoed. Zoals bij Mieke (39), moeder van Merel (15) en Xavi (3).
Soms doe je als ouders iets waar je later spijt van hebt. Of waar je je enigszins voor schaamt. Zo ook Dilara, die door een actie niet bepaald meer goed bekend staat op de school van haar dochters.
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.