Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (4) en dochter Nora (2).
Lees verder onder de advertentie
“Zie je deze lijn?” De Duitse skileraar keek me doordringend aan, terwijl hij met zijn duimnagel een blauwe streep op een kaart volgde. Ik knikte verwonderd, maar braaf. “Natürlich.” Nog een doordringende blik. “Blijf daar. Echt.”
Lees verder onder de advertentie
Geitenweitje
Die blauwe lijn bleek uiteraard niet de aanduiding van een piste voor uitzonderlijke talenten, maar een geitenweitje waar minder getalenteerde skiërs voor spek en bonen toch konden meedoen. Ik vond het allang prima, want op het oefenterreintje in het dorp waar ik mij op dat moment bevond was ik al een paar keer ingehaald door vierjarigen met duizelingwekkende snelheid en een grote mond. “Zo moet het niet”, kwekte een van de kleuters toen ik weer eens een pion omver had gekegeld.
Lees verder onder de advertentie
Geen talent voor wintersport
Eenmaal op die blauwe piste ging het natuurlijk niet beter. Ik had het gevoel dat ik de Himalaya bedwong en was elke keer weer blij wanneer ik de in mijn ogen 70% steile helling levend had afgelegd. Ik heb, kortom, geen talent voor wintersport. Ik weet dan ook niet waarom ik ja zei toen Erik voorstelde naar de sneeuw af te reizen. Ik had wel een soort idyllisch gevoel – mogelijk sloeg ik door en omvatte het plaatje in mijn hoofd zelfs Oostenrijkse klederdracht en jodelen op de ski’s – en werd subiet verliefd op dat gevoel. Wat jammer was, want de idylle besloeg een slordige 0,1% van het avontuur. Verder domineerden pijn, kou en angst.
Lees verder onder de advertentie
Het zou me niet moeten verbazen dat ik geen aanleg heb voor wintersport, want ik heb ook geen aanleg voor a) sport en b) winter. Het is dat Nora in januari werd geboren, anders beschouwde ik die maand nog steeds als de grootste kwelling der mensheid. Maar soms word ik, net als bij die wintersport, weer bevangen door een aanval van idylle.
Vorig jaar sneeuwde het en wilde ik plotseling een slee. Die hadden we niet, dus Erik haastte zich naar de winkel, terwijl ik de kinderen inpakte in zeventien lagen textiel. Met iedere laag gingen ze bedenkelijker kijken, maar ik was op een missie van fijne jeugdherinneringen creëren en had derhalve geen oog voor het feit dat de lucht diep donkergrijs was.
Lees verder onder de advertentie
Tegen de tijd dat we het heuveltje bij ons in de buurt bereikten, kwamen de eerste hagelstenen naar beneden, gevolgd door een sneeuwstorm die me zowel adem als zicht ontnam. Nora werd hysterisch en dus ploeterde ik met haar op mijn arm en de gladheid onder mijn voeten naar huis, waar Erik Casper al zaten te ontdooien naast de open haard. De slee waren ze onderweg kwijtgeraakt. “Ik wil nooit meer naar buiten”, kermde Casper. “Jawel hoor”, wist ik vrolijk uit te brengen, nog steeds met die idylle in mijn hoofd. “Ik hou juist heel erg veel van sneeuw.” Erik keek me aan alsof ik gek was, mompelde ‘blauwe piste’ en redde de boel daarna met warme chocolademelk.
Deze column staat in het Kek Mama Winterboek 2018.
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.
Soms gebeuren dingen zo snel dat je niet weet wat je overkomt, en heb je achteraf spijt dat je het niet anders aangepakt hebt. Zo ook Gwen, die met haar zoon een nare aanvaring had met de jeugdarts.
Ouders door het hele land zitten met een onverwacht probleem: de vrolijke Smiles-stickers van Jumbo, bedoeld om herplakbaar te zijn, zitten muurvast op de ramen. Waar kinderen enthousiast aan het plakken sloegen, zitten ouders nu gefrustreerd te schrobben. Jumbo reageert.
Ouders in heel Nederland zitten met een plakkerig probleem: de vrolijke Smiles-stickers van Jumbo, die zouden moeten kunnen herplakken, zitten vast op de ramen. Kek Mama to the rescue!