Maartje maakt zestig uur per week, Charlottes agenda is elke dag een uitdaging en Sanne is verslaafd aan haar werk. Worden ze gewoon gelukkig van. Althans, meestal.
Lees verder onder de advertentie
Altijd wel iets te doen
Charlotte Broekman (46) is Head Content & Communication B2B bij VodafoneZiggo. Ze is moeder van een zoon van 13 en twee dochters van 11 en 8. Ze werkt meer dan 40 uur per week.
Lees verder onder de advertentie
“Op vrije dagen ben ik onrustig omdat ik nog werk te doen heb. Dan log ik snel even in om mails weg te werken, daarna heb ik pas rust. Maar het gevaar bestaat dat ik dan doorga met werken, er is altijd wel iets te doen. Ik hou ontzettend veel van mijn kinderen, maar ik ben ook gek op mijn werk. Ik krijg er energie van om met mijn team doelen te stellen en die nog voor elkaar te krijgen ook. Ik ben er niet voor geboren om fulltime bij de kinderen te zijn en de hele dag leuke en creatieve dingen te doen. Daarom heb ik nooit overwogen om minder te gaan werken. Integendeel: na mijn zwangerschapsverlof vond ik het elke keer heel fijn om weer aan het werk te gaan.
De oppas kookt
Ik kan niet ontkennen dat ik soms op mijn tandvlees loop. Zeker toen de kinderen kleiner waren was het soms zwaar, ook omdat mijn man meer dan fulltime werkt als directeur marketing en communicatie bij een multinational. Ik werd gek van het gehaast en het gesleep met mijn laptoptas richting de opvang, waarna de kinderen vermoeid en hyper aan de eettafel zaten.
Lees verder onder de advertentie
Toen de oudste twee op de basisschool zaten, besloot ik het anders aan te pakken. We schakelden een oppas aan huis in die ook meteen de avondmaaltijd kookt. Dat scheelde zo veel stress. Als ik nu thuiskom zijn de kinderen veel relaxter en kan ik ze direct aandacht geven, in plaats van ruzies te sussen en snel een pasta in elkaar te flansen.
Soms twijfel ik of ik het allemaal wel goed doe: de combinatie van werk, kinderen, mijn man en vrienden. Dan kom ik ’s morgens beneden en heeft mijn elfjarige dochter al de tafel gedekt en zit ze rustig een boterham te eten. Had ik daar niet bij moeten zijn? Maar tegelijk ben ik trots op haar zelfstandigheid. En ik haal er energie uit dat we het wel maar mooi met z’n vijven allemaal voor elkaar krijgen. Dat maakt me heel gelukkig. Zelf ben ik grotendeels zonder moeder opgegroeid, dus ik ben allang blij dat ik er überhaupt voor mijn kinderen kan zijn.
Lees verder onder de advertentie
Toch is mijn agenda een stressvolle uitdaging. Ik heb veel afspraken staan, ook privé. Waar ben ik mee bezig, denk ik soms. Maar als ik naar de afgelopen dagen kijk: twee van de drie afspraken had ik zelf geïnitieerd. Die drukte zoek ik zelf op, hoewel ik er weleens van baal dat ik niet al mijn rollen optimaal kan vervullen. Een dag heeft gewoon te weinig uren.
Soms zegt mijn man als ik ’s avonds weer eens op mijn telefoon zit te werken: ‘Leg dat ding nou eens weg!’ Maar daar komt dan verder geen ruzie of discussie van, hij kent mij als geen ander. Mijn eerste reactie is meestal: ‘Laat me nou maar’, maar daarna denk ik: o ja, hij heeft eigenlijk wel gelijk.”
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Als de school belt flitsen er tachtig scenario’s door je hoofd, geen van alle goede. Gelukkig is er niet altijd sprake van rampspoed. Zoals bij Mieke (39), moeder van Merel (15) en Xavi (3).
Soms doe je als ouders iets waar je later spijt van hebt. Of waar je je enigszins voor schaamt. Zo ook Dilara, die door een actie niet bepaald meer goed bekend staat op de school van haar dochters.
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.