Moederinstinct is een superkracht. Voor het zoontje van Mirthe (31) was het heel anders afgelopen als zij niet naar haar gevoel had geluisterd.
Lees verder onder de advertentie
Mirthe: “Twee keer heeft mijn moederinstinct het leven van mijn zoontje gered. De eerste keer was hij nog geen 3 weken oud. Hij was ziek, vooral verkoudheidsklachten, maar ik had gelijk door dat het niet zomaar een verkoudheidje was. Als moeder weet je wanneer je kind niet zichzelf is, ook al is hij nog zo klein. We brachten tot twee keer toe een bezoek aan de huisarts, maar werden beide keren weg gestuurd met de boodschap dat baby’s nou eenmaal vaak verkouden zijn. Op dat moment durfde ik nog niet op mijn strepen te staan en aan te geven dat het écht niet goed voelde.
Lees verder onder de advertentie
Kinderarts
Dat weekend kreeg ik de schrik van mijn leven: ons zoontje stopte een langere tijd met ademen. Met gierende banden reden we naar de huisartsenpost. De kinderarts die we daar troffen, nam ons wederom niet serieus. Na lang aandringen besloot hij hem toch maar een nachtje op te nemen. ‘Zodat we hem kunnen observeren, omdat hij volgens jullie stopte met ademen’, zei hij. Het klonk alsof hij het allemaal maar onwaarschijnlijk vond.
Lees verder onder de advertentie
RS-virus
Al een uur na de opname ging het zo slecht met mijn zoontje dat hij naar een ander ziekenhuis moest en daar in kunstmatige coma werd gebracht. Zijn waardes waren totaal ingestort en hij was in levensgevaar. Het RS-virus was de oorzaak, bleek achteraf. Daar was hij al dagen tegen aan het vechten. Uiteindelijk hebben we een week lang met hem in het ziekenhuis gezeten. Wonder boven wonder was hij aan het einde van die week voldoende opgeknapt om weer mee naar huis te mogen. Ik nam mezelf op dat moment voor om altijd naar mijn moederinstinct te luisteren.
Lees verder onder de advertentie
Loeiende sirenes
Afgelopen Pasen heb ik die belofte aan mezelf waargemaakt. Mijn zoontje, inmiddels 7 maanden, had weer verkoudheidsklachten en dit keer vertrouwde ik het opnieuw niet helemaal. Niet veel later ging het snel bergafwaarts. ‘Dit gaat helemaal fout’, riep ik tegen mijn man. ‘Ik wil naar de huisartsenpost.’ Mijn man vond het allemaal wel meevallen en wilde eerst rustig avondeten. Op vrij dwingende toon heb ik hem laten weten dat we écht eerst naar de huisartsenpost zouden gaan. Nog geen kwartier later is ons zoontje met loeiende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis. Zijn saturatiewaarde (zuurstof in het bloed) was 70%. Dat is ontzettend laag. Wat de oorzaak hiervan was, weten we niet. Het was geen RS-virus, COVID of influenza. Meer dan dat hebben ze niet onderzocht. Gelukkig is alles wederom goed gekomen en dat wijt ik aan mijn moederinstinct. Ik wil niet weten wat er was gebeurd als we eerst nog even hadden gegeten, zoals mijn man wilde. Of nog erger: als we het een nachtje hadden aangekeken. Daarom wil ik iedere moeder meegeven: vertrouw te allen tijde op je gevoel.”
Lees verder onder de advertentie
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Yolanthe Cabau is niet alleen een succesvolle actrice, presentatrice én Kek Mama columnist, maar vooral een liefdevolle moeder. Haar zoontje Xess Xava, die ze samen met ex-man Wesley Sneijder heeft, is haar grote trots. Maar zoals dat tegenwoordig helaas vaker gaat op sociale media, krijgt ook hij te maken met ongevraagde meningen en ongepaste opmerkingen.
1 April is voor kinderen een feestdag op zich. Geintjes bedenken, mensen foppen en dan gierend van het lachen kijken of iemand erin trapt. Maar dit jaar liep het bij Keesje thuis nét even anders dan gepland. Of nou ja, misschien juist precies zoals gepland: een Tikkie voor iedereen!
Als de school belt flitsen er tachtig scenario’s door je hoofd, geen van alle goede. Gelukkig is er niet altijd sprake van rampspoed. Zoals bij Mieke (39), moeder van Merel (15) en Xavi (3).
Soms doe je als ouders iets waar je later spijt van hebt. Of waar je je enigszins voor schaamt. Zo ook Dilara, die door een actie niet bepaald meer goed bekend staat op de school van haar dochters.
Merel had nooit gedacht zó’n moeder te worden en vond thuisblijfmoeder eigenlijk een beetje een vies woord. En haar baan was toch ook best leuk? Maar toen ze weer ging werken na haar verlof, wist ze ineens helemaal niet meer wat er nou zo leuk aan was geweest.